Türk dünyasının medya alanında yeniden birbirine yaklaşması, İngiltere'nin başkenti Londra’dan Özbekistan'ın başkenti Taşkent’e uzanan ziyaret ile oluştu
Londra’dan Taşkent’e uzanan bu ziyaret benim için hafızaya, tarihe ve ortak geleceğe doğru da ilerlerleme açısından çok anlamlıydı.
“Gittim, gördüm, gururlandım” cümlesi bu yüzden yalnızca kişisel bir hissiyat değil; Türk dünyasının medya alanında yeniden birbirine yaklaşmasının tanıklığıdır.
Londra merkezli Avrupa Ajansı (AVA) ile Özbekistan Dışişleri Bakanlığı’na bağlı Dunyo Haber Ajansı Türk dünyası arasında iletişim köprüsü oldu
3 Haziran 2026 tarihinde Taşkent’te gerçekleşen imza töreni, sıradan bir kurum protokolünün çok ötesinde anlam taşıyordu. Londra merkezli Avrupa Ajansı (AVA) ile Özbekistan Dışişleri Bakanlığı’na bağlı Dunyo Haber Ajansı arasında imzalanan mutabakat zaptı, aslında medya üzerinden kurulan yeni bir diplomasi hattının resmî ilanıydı.
İmza töreni, Özbekistan Gazetecilik ve Kitle İletişimi Üniversitesi’nde düzenlenen “Türk Dünyasında Medya ve Eğitim Paneli” kapsamında gerçekleştirildi. Taşkent’in tarih kokan atmosferinde yapılan bu çalıştay ve panel, yalnızca akademik bir buluşma değil; aynı zamanda Türk dünyasının ortak medya dili üzerine düşünmeye başladığı yeni bir dönemin işaretiydi.
Semerkant’ın mirasını taşıyan bu coğrafyada, medya artık sadece haber üretme alanı olarak değil; kültürel hafızayı koruyan, diplomatik ilişkileri güçlendiren ve toplumlar arasında köprü kuran stratejik bir unsur olarak ele alınıyor.
Global Journalism Council Başkanı Mehmet Ali Dim ve GJC-KGK ekibine de bu sürece katkılarından dolayı teşekkürü bir borç bilirim. Çünkü bugün medya diplomasisi dediğimiz kavram, artık yalnızca devletlerin değil; gazetecilerin, akademisyenlerin ve uluslararası medya kuruluşlarının da ortak sorumluluğu hâline gelmiş durumda.
Anlaşmaya AVA Kurucusu ve Editörü olarak ben imza atarken, Dunyo Haber Ajansı adına Direktör Shakhzoda Kuchkarova’yı temsilen Fakhriddin Parpiev törende yer aldı. Bu buluşmada dikkat çeken en önemli unsur ise resmi protokolün ötesinde hissedilen ortak aidiyet duygusuydu.
“Türk yurdu Özbekistan’da böyle bir anlaşmaya imza atmak gurur verici” sözlerim aslında diasporadan yükselen bir medya vizyonunun kısa özeti niteliğindeydi.
Peki bu anlaşmayı önemli kılan neydi?
Çünkü mesele yalnızca haber paylaşımı değil. Satır aralarında daha büyük bir vizyon okunuyor: Londra’dan Taşkent’e, Semerkant’tan Avrupa başkentlerine uzanan ortak bir medya ve bilgi hattı oluşturmak.
Bu iş birliği kapsamında;
• Haber ve bilgi paylaşımı,
• Ortak belgesel ve kültürel yapımlar,
• Turizm ve yatırım odaklı yayın projeleri,
• Uluslararası medya çalıştayları ve eğitim programları
gibi başlıklar öne çıkıyor.
AVA’nın daha önce BBC başta olmak üzere Avrupa’daki farklı medya kuruluşlarıyla yürüttüğü uluslararası iş birlikleri düşünüldüğünde, bu açılımın Orta Asya’ya taşınması yalnızca kurumsal bir büyüme değil; Türk dünyası ile Avrupa arasında yeni bir medya koridorunun oluşması anlamına geliyor.
Ancak Taşkent’te hissedilen şey teknik bir anlaşmadan çok daha fazlasıydı. Orada hissedilen; tarihsel yakınlık, ortak kültür ve yeniden birbirini anlamaya çalışan bir coğrafyanın sessiz heyecanıydı.
Çünkü bazı imzalar yalnızca kurumlar arasında atılmaz.
Bazı imzalar, ortak hafızanın yeniden canlanmasına da vesile olur.
Ve ben o gün Taşkent’te tam olarak bunu hissettim:
Gittim, gördüm, gururlandım.
