BİRAZDA KENDİMİZİ SORGULAYALIM

Mustafa Öz

Hiç bir değişim, ilerleme kaydedilmedi. Herkes bildiğini, birilerinin doğru söylediğini yani kendi yandaşlığı neyi gerektiriyorsa onu söylüyor, yapıyor. Ama olan bu ülkeye ve bu ülkede yaşayan ekmek kavgasında olan garibanlara oluyor. Onlar cephelerde çocuklarını şehit veriyor. Onlar karınlarını kıt kanaat doyuruyor. Bahar geldi geliyor. Bakınız tarlalara, bahçelere, dağlara ormanlara kimler çalışıp çabalıyor? Ekmek parası, çocuğunun okul parası. Hastane, pazar parası. Birde hiç eksik olmayan sanki karderimizmiş gibi çocuklarının, gençlerinin yaşamının baharında tabutlara ve al bayrağa sarılı cenazeler geliyor üçer beşer. Acıyı, kerderi onlar yaşıyor. Birileri sadece kendi yandaşı olan yasalar aykırı olarak kurs deyin, ne derseniz deyin oralarda çocuklara ahlaksızlıklar yapılıyorda bir kereden birşey olmaz diyebiliyorlar. Onların altlarında son model araçlar. Geçim dertleri yok. Lafa gelince şehitlik en değerli cennete kavuşma. Ama onların onlarca aracı ve koruması var. Olan genede gariban kimsesizlerin çocuklarına oluyor. Dinimi yaşıyorum diye yapılanlara, dinimi öğretiyorum diye olanlara bakıpta bu nasıl iş diye hayretler içinde kalıyoruz. Ama gene onlar mağdur edebiyatında. Kendilerince haklı. Diğerleri zaten haksızlar. Hatta yaşamaları bile gereksiz onlar için. İşte ülkemizin son yıllarda getirildiği nokta tam da bu. Sadece en iyisini, doğrusunu ben bilirim. Diğerleri haklı bile olsa haksız ve yanlıştır mantığı ne kadar geçerlidir diye kendimize soramaz mıyız acaba?

 

Yani görünen durumumuz bu. Bunun için bizim yapabileceğimiz sürekli yılmadan, üşenmeden, çekinmeden doğruları, doğru olanları söylemek, yazmak. Ben ümidimi yitirmedim. Yitirmekte istemiyorum. Bu ülkenin sağduyulu insanları sürekli olmuştur. Olacaktırda. Bu ülkenin insanları yoktan var etmeyi bilir. Kurtuluş savaşında ve sonrasında ülke yeniden var edilmedimi? Bu duruma karşı çıkanlar o zamanlardada yok muydu? Tüm olumsuzluklara karşı yeniden topraklarımızdan yabancıları kovarak ülkemizin bağımsızlığını sağladık. Genede yapabiliriz. Yeterki sen ben diye birbirimizi ayırmaktan vaz geçelim. Hep birlikte el ele yapabileceklerimiz, aklımızı, güçlerimizi birleştirelim. Birlik ve beraberliğimize kastedenleri iyi öğrenelim. Gerisini hallederiz inşallah diye düşünüyorum. Hergün şehitlerin gelmediği. İnsanlarımızın hep yüzlerinin güldüğü. Ayırımlara son verildiği bir ülkede yaşayan bireyler olamaz mıyız. Elbette bunu başarabiliriz. Hepimnize sağlıklar içinde güzel günler diliyorum.